fello
fello, āvi, 1, v. a., to suck (ante-class. and poet.).
- I Lit.: lac humanum, Varr. ap. Non. 113, 14: lupam, id. ib. 242, 33.—
- II Transf. obsc., Mart. 2, 50, 1 al.; Aus. Epigr. 71, 7.
fello, āvī, āre, saugen, Varro sat. Men. 261 u. 476. Cael. Aur. de morb. acut. 2, 4, 21. – im obszönen Sinne, Mart. 2, 50, 1 u.a. – felo geschr. Corp. inscr. Lat. 4, 2268. 2273. 2441 u. ö.
fellō, (16) āvī, āre, tr., sucer, téter : Varro Men. 261.
- 1. zuigen, sabbelen;
- 2. pijpen.
Morbus quem vulgo Fellonem nuncupant, felle suo viroso me miserum graviter occupavit, occupatum perflavit, ut tumor ille letalis undique porrigeretur, dextro et in sinistro humero, dorso et pectori utris instar superemineret, et ab humano mento quasi palearia penderent. Veneni quidem vis intrinseca, cutis livore forinseco satis notabatur ... arterias gutturis et colli vias coarctavit, neque voci neque cibo meatum reliquit.
Felon, Italis
Fælen, delinquere, errare, cadere.
Fell. Assentit Schilterus in Gloss. Teuton.
Fel, quod qui crimina perpetrant, ea
felleo animoperpetrare dicuntur.
Feloniamdictam scripserunt, quasi
falloniam, a fallendo.
Fara, Dolus, fraus, deducit Haltaus. Gloss. Germ. col. 435. voce
Far.
Non tibi sit curæ, Rex, quæ tibi referunt illi Fellones atque ignobiles.Ratherius Veron. Episc. in Qualitate conjectur. :
Quod sic vellet eumInfra :(castrum) tenere pro suo gratu, sicut pro uno Fellone, quia per donum Imperatoris... illud, cum mentiretur, teneret.
Cum nemo possit ferre, ut malum audiat aliquem dicere de suo seniore, nisi qui maximus Fello convincitur esse.Domnizo lib. 1. de Vita Mathildis cap. 1 :
Vide Regiam Majest. lib. 2. cap. 56. lib. 4. cap. 12. Quoniam Attach. cap. 18. Littleton. sect. 745. Walsinghamum pag. 278.Damnant Fellones, cruciant furcisque latrones.
Catalla felonum, inter prærogativas altæ Justitiæ recensentur in Monastico Anglic. tom. 1. pag. 143. 767. etc.
est omne crimen capitale, infra læsam majestatem, ut sunt incendia, raptus, homicidia, latrocinia, et hujusmodi, quæ vitæ dispendio luuntur, cum ea olim delicta
wera, seu pecunia redimerentur. Sed id
Theodulphus Aurelianus Episcopus apud Ludovicum Imp.... Feloniæ a quibusdam æmulis suis accusatus.Nostris
Felonia est culpa seu injuria, propter quam vassallus amittit feudum.Leges Henrici I. Regis Angl. cap. 43 :
Qui Feloniam fecerit, terram suam foris fecit.
Domino committente Feloniam, ut ita dicam, per quam vasallus amitteret feudum.... proprietatem feudi ad vasallum pertinere, sive peccaverit in vasallum, sive in alium.
Felonumseu perfidorum et rebellium bona. Kennettus in Glossar. ad calcem Antiquit. Ambrosden. :
Assaltavit in Felonia et verberavit me et michi plagam fecit.Hoc est, imparatum me aggressus est.
de Chastueil Gallaustin Hist. Ms. Poet. Provinc. :
L'engan et la Felonia Que mou la falsa Clergia.
Et quosdam Felonice interfecerunt ... ignem in prædicta villa de Britton posuerunt, et partem domorum et bonorum ibidem Felonice combusserunt.
Quia Rogerus de Mortuo-Mari ... eandem prisonam fregit, et ab eadem turri noctanter et Felonice evasit.
Félonneusement, Fortiter nempe, cum impetu, in Poem.
de Giron le Courtois:
Se hurte encontre le chevalier si Félonneusement, qu'il lui convint vuyder les arçons et tomber à terre moult rudement.Hinc
Renfélonir la guerre, Bellum acerbius gerere, in Lit. remiss. ann. 1379. ex Reg. 115. Chartoph. reg. ch. 291 :
Lequel Gillebert fu mis à mort ; et pour ce que ledit sire de Morbecque avoit esté à ce,... Renféloni la guerre, dont dessus est faite mention.
Felenesse gentappellatur Judæorum populus, in Vita J. C. MS :
Ensi l'encusoient forment Icele Felenesse gent.
Fel, quo ad iracundiam facile accendimur,
Affelonneret
Affelonnir, pro Irasci, olim diximus. Lit. remiss. ann. 1383. in Reg. 124. Chartoph. reg. ch. 126 :
Huguenin.... bien Affellonnez, ce sembloit, se adreça pardevers ledit Tuebuef, et leva le baston en haut pour le frapper.Aliæ ann. 1387. in Reg. 131. ch. 15 :
Guillaume Bolerin fu moult courrouciez et Affelonnis.Aliæ ann. 1396. in Reg. 149. ch. 330 :
Ledit Jehan se Affélonnissoit toujours en menassant ledit Huguenin d'attrapper et adherdre aus mains, etc. Affollonir,in aliis ann. 1393. ex Reg. 145. ch. 410 :
Lequel Raoul quant il se vit ainsi villené et desmenti,eadem acceptione. Lit. remiss. ann. 1385. ex Reg. 127. ch. 137 :comme couroucé et Affolloni se départi d'icelle place. Enfélonnir,
Colin le tamisier dist auxdiz hommes armez, qui veoit Enfélonnir et demener oultrageusement, etc.Aliæ ann. 1413. in Reg. 167. ch. 142 :
Le suppliant se apperceu que icellui Nicaise par trop avoir beu ou autrement se Enfélonnissoit. Enfélonner,apud Froissart. vol. 2. cap. 41.