feo

feo, ~onus [OF feön, faön, foön, ME foun < feto] , fawn. 1208 ut filius suus quietus sit de quodam founo quod cepit in foresta Pipe 45; 1209 quod falso et per odium imposuit super Stephanum de P. clericum quod in domo suo debuerat commedisse duos feones SelPlForest 2; 1227 pro quodam faone invento mortuo in Nova Foresta Cl 200; 1235 mandatum est Thome de L. quod Ricardus C. de W., cui rex perdonavit transgressionem quam fecit in ballia sua capiendo in ea unum foonem, a prisona ‥ deliberet Cl 112; 1236 rex perdonavit Roberto P. transgressionem quam fecit in foresta regis de Pauncehal’ capiendo in ea unum founum Cl 244; 1241 ceperunt duos cervos et unum feonum dammi CurR XVI 1487; 1248 quidam Galfridus ‥ inventus fuit in Wauberge cum arcu et v sagittis; et cognovit quod occidit duos fhoones SelPlForest 75; 1249 intraverunt parcum de T. cum ij leporariis et ceperunt ‥ duos juvenes foones et asportaverunt IMisc 3/24; 1274 (1313) dama cum suo feono CalCh III 232; 1354 cum ‥ sexdecim bissas, quindecim vitulos cervorum, xxj damos et damas et xvij founos tempore yemali ceperit Pat 242 m. 18; 1355 sciatis quod ‥ xiij damas j pickettum et ij faunos ceperit Foed. V 828a.