fore
fŏre, inf., irregular, from the obsolete fuo, and equivalent to futurum esse; and fŏrem, fores, foret, forent, subj. imperf., equivalent to essem, esses, etc., v. sum init.
fŏrĕ, inf. fut. de sum || abl. de foris.
Esse. Gregorius Turon. in Vita S. Maurilii Episc. Andeg. MS. cap. 2 :
Audiens autem..... in villa quadam... fanum Fore antiquissimum diversis idolorum culturis dedicatum, etc.Adde cap. 18. Fridegodus in S. Wilfrido cap. 16 :
Ditmarus lib. 2 :En qui confirmas Christum Fore cunctipotentem.
In medium prosiliit, et Cunonem per omnia mentitum Fore coram omnibus dixit.Occurrit passim. Vide Felicem Osium in Notis ad Ottonem Morenam pag. 34.
fore, forem see sum.