furnus
furnus, an oven
furnus (fornus, Varr. ap. Non. 531, 32), i, m. [Sanscr. ghar-, to lighten; cf.: fornus, fornax, and v. formus],
- an oven (syn.: caminus, fornax, clibanus): in furnum calidum condito, Plaut. Cas. 2, 5, 1 (309): malim istius modi mi amicos furno mersos quam foro, id. Ep. 1, 2, 16 (119); Varr. l. l.; Plin. 13, 4, 9, § 48; 19, 1, 3, § 18; 20, 9, 39, § 99; Ov. F. 6, 313. Used by the Romans as a warming-place, Hor. S. 1, 4, 36; id. Ep. 1, 11, 13.
furnus, ī, m. (altlat. fornus [Varro b. Non. 531, 33], s. formus), der Ofen zum Backen, Rösten, Dörren, der Backofen, a) übh.: alqm condere (schieben) in furnum pro rubido pane, Plaut.: alqd in furnum mittere (schieben), Apic.: alqd coquere in forno (= furno), Varro fr. u. Apic.: alqd in furno percoquere, Fest.: torreri in furno, Plin.: calefacere furnum ad panis coquendi modum (bis zur Brothitze), Pallad.: furnum claudere, Pallad.: furnos conducere, eine Bäckerei pachten, Iuven.: sic calet tamquam furnus, es ist warm wie ein Backofen, Petron. – der Backofen, das Backhaus, als Wärmeort von Frierenden benutzt u. auch, wie unsere Backstuben, als Ort, wo Neuigkeiten ausgekramt wurden, von Müßiggängern aufgesucht, Hor. sat. 1, 4, 37; ep. 1, 11, 13. – b) der Glühofen im Hüttenwerk, solum furni, Vitr. 7, 8, 2.
furnus (13) (fornus Varro R. 1, 5, 1 ), ī, m. , four : Plin. 3, 9 ; Sen. Ep. 90, 23 ; Hor. S. 1, 4, 37.
furnus ī, m
- 2 FOR-, an oven: furnis torrebant farra, O.—A bakery: a furno redeuntes, H.—A fire-place: furnos laudat, H.
FURNUS
FURNUS[FORNAX]
Furnus
(ἱπνός). (1) An oven, usually a baker's oven (Plaut. Cas. ii. 5, 1). (See pistor.)
(2) A baker's shop (Hor. Sat. i. 4, 37). (See pistor.)
(3) A hot-air, or vapour-bath, as distinguished from balneum, which is a warm water bath. See balneae.