gagiarius

, Ædituus, cui cura est ædis sacræ, Gall. Gagier. Statuta Eccl. Meld. ann. 1365. inter Anecd. Marten. tom. 4. col. 927 : Ecclesiæ Rectorem, et Clericum, Matricularios, seu Gagiarios et parochianos, etc. Vide Gajarius, et Matricularii. Qui res et bona ecclesiæ curat. Charta ann. 1329. in Chartul. S. Maglor. Paris. ch. 197 : Cum discordia seu materia quæstionis verteretur... inter religiosos viros abbatem et conventum monasterii S. Maglorii... et Guillermum Garnerii, Simonem ejus fratrem et Stephanum Londum, matricularios seu Gagiarios dictæ ecclesiæ de Meriaco... Guagiariis seu matriculariis superius nominatis suis nominibus et parrochianorum dictæ ecclesiæ... comparentibus, etc. Alia Phil. episc. Carnot. ann. 1418. ex Tabul. Capit. Carnot. : Declarantes jus patronatus dictæ ecclesiæ S. Saturnini, et ipsam ecclesiam,... matricularios seu Gagiarios et provisores fabricæ ipsius ecclesiæ, dictis decano et capitulo, et ad eorum jus et proprietatem perpetuo spectare et pertinere. Gaigier, eadem acceptione, in Lit. remiss. ann. 1406. ex Reg. 160. Chartoph. reg. ch. 337 : Par les Gaigiers dudit moustier icellui messel fu trouvé le Vendredi saint.

, Testamenti curator, alias nostris Gagier. Scacar. apud Cadom. ann. 1234. in Reg. S. Justi ex Cam. Comput. Paris. fol. 29. r°. col. 1 : Mortuo aliquo in vigilia S. Remigii, quando census solvuntur, scilicet in festo, Gagiarii nichil habebunt in redditu illo, immo eum habere habebit hæres ejus. Gagiers ou testamenteurs, in Testam. Joan. II. ducis Brit. ann. 1302. tom. 1. Probat. Hist. Brit. col. 1190. Vide supra Gadiator.

gagiarius

Saved

Recent