gajum
Gajo, vel Gagio, silva densissima.Ugutio :
Gajum Regisusurpatur in Lege Longob. lib. 1. tit. 25. § 37. 38.
Excepto Gage Regis.
Præterea et Gajum nostrum, qui in eodem loco juxta res ipsius Ecclesiæ in Luciaria conjacet, et nunc noviter excolitur, etc.Alia Hugonis Regis Italiæ ann. 927. apud eumdem tom. 2. pag. 195 :
Molendinosque ibi sitos duos, seu et Gajum unum, nec non in Bergante mansos 3.Occurrit adhuc infra. Alia in Chronico Farfensi pag. 658 :etc.
Vaccariciis, alpibus, Gajis, molendinis, etc.
Largimur in Jura de ipso Monasterio ex Gagio nostro Regiense, quæ nuncupantur, terra, silva, roncora, et prata, etc.
Kaheius, in Leg. Bajuv. tit. 21. § 6. Vide Grimm. Antiq. Jur. German. pag. 596. Mytholog. pag. 48. et Graff. Thesaur. Ling. Franc. tom. 4. col. 761. voce
Hac.
Gajoporro nata videtur vox
Gaynostris,
GajoItalis, pro
Læto, Gaudente, ab iis scilicet, qui in silvas pergunt, vel venandi, vel oblectamenti gratia, ut curas abjiciant omnes, ac sese ab iis liberent.
Gagioetiam pro læto dixit Dantes Parad. 6. Vide Octav. Ferrarium in Orig. Ital. v.
Gajo, et infra in Gualdus.