galeo
gălĕo, āvi, ātum, 1, v. a. [galea], to cover with a helmet.
- I Lit.: milites in campo jubet galeari, Auct. B. Afr. 12 fin.; Cinna ap. Non. 87, 28: et barbati quidem Jovis, galeatae Minervae, Cic. N. D. 1, 36, 100: galeati et distincti centuriones, Front. S. 11, 1, 27.—Subst.: găleātus, i, m., a helmed warrior, Juv. 1, 169.—Plur., Vulg. 2 Macc. 5, 3.—
- II Trop.: galeatus prologus, i. e. in which one defends himself, Hier. praef. S. Script.
galeo, āvī, ātum, āre (galea), behelmen, I) eig.: miseras puellas, Cinna fr. bei Non. 87, 28: in campo iubet galeari, den Helm aufsetzen (der auf dem Marsche auf der linken Schulter herabhing), Auct. b. Afr. 12, 3: galeatum sero duelli paenitet, es bereut zu spät, wer den Helm aufgesetzt hat, die Kampflust, Iuven. 1, 169. – Partiz. Perf. galeātus, a, um, behelmt, Minerva, Cic.: mulier, Iuven.: Zenobia ad contiones galeata processit, Treb. Poll. – II) bildl.: prologus galeatus, zur Verteidigung bestimmter, Hieron. praef. s. script.: u. so principium galeatum, (Serg.) expl. in Donat. 486, 5 K.
gălĕō, (15) āvī, ātum, āre (galea), tr., coiffer dʼun casque : Cinna d. Non. 87, 28 ; B. Afr. 12, 3 ; galeata Minerva Cic. Nat. 1, 100, Minerve casquée ; galeatus Juv. 1, 169, soldat casqué || [fig.] galeatus prologus Hier. Prol. in lib. Reg. 8 [auteur incertain],prologue casqué, sur la défensive.