glandis
Castrum munitissimum vallo, arte et rigido superius Glande, inferius torrentis profunditate pene inexpugnabili,Ibid. pag. 292. dicitur de turri lignea, qua castrum illud oppugnabatur :aggreditur.
Hærebat machinæ eminenti pons ligneus, qui se excelsius porrigens, cum paulisper dimitteretur super Glandem, facilem descendentibus pararet ingressum.Et pag. 301 :
Qui enim milites velocissimis equis castri defensionem circuibant, manualiter Glandi innitentes, inopinate dum supervenirent, cædebant, detruncabant, et ab alto fossati imo graviter deiciebant.
Glandée. Chrodegangus Metensis in Regula Canonicor. cap. 8 :
Et si contingerit, quod illo anno Glandis vel fagina non sit, etc.Vide Leges Wisigoth. lib. 8. tit. 5.
Glandis nomine, inquit Bracton. lib. 4. tr. 1. cap. 38. § 13.
continentur glans castanea, fagina, ficus, et nuces, et alia quæque, quæ edi vel pasci possunt præter herbam. Vide leg. 1. D. de Gland. leg. (43, 28.) et leg. Qui venenum, de Verb. signif. (lib. 50. tit. 16. fr. 236. § 1.)
glande pascendi. Charta Caroli M. in Actis Episcopor. Cenoman. pag. 266 :
De piscationibus et pastionaticis, id est, Glandaticis, etc.Chronicon Farfensis Monasterii pag. 657 :
Sine datico, herbatico, scatico,
escatico,
vel Glandatico. Chartæ Alamannicæ Goldasti Ch. 90 :
Quod vidissent Monachos S. Galli ibidem residere, et Glandaticum tollere.Vide Vitam Aldrici Episcopi Cenom. pag. 31.
Pascua sive pastorgia ac Glandagia et relargueria quæcumque... vendantur.
Glandage, in Consuet. Britanniæ art. 255. S. Severi tit. 3. art. 19. Solensi tit. 13. art. 1.
Glandée, in Andegav. art. 497. etc.
dinis, Glans. Ditmarus lib. 1. pag. 8 :
Tritico et avena, etGlandine refertus.
Cibus aspera Glando, apud Avienum in Descript. orbis v. 285. Rursus utitur v. 1283.