gliscere

gliscere [CL] 1 to swell, fill out, grow; b (of person, also fig.); c (fig.). fasciculis quos hortus ‥ / germinat ex gremio, cum glescit gramine tellus Aldh. VirgV 1584; a690 glescentium culmina tiliarum Id. Ep. 5; glescunt ut glebae germina / dura atque tenerrima (Æthelwald) Carm. Aldh. 4. 45; glescit, crescit GlC G 123; Gir. TH I 20 (v. 1 glis a).  b virguncula ‥ / ‥ / ‥ cum primo glesceret aevo Aldh. VirgV 1929; puer ‥ / ‥ gliscens virtutibus almis Frith. 48.  c heresis glescit necnon jactantia crescit Aldh. VirgV 2698. 2 to blaze, shine (forth). ~o, i. ‥ resplendere Osb. Glouc. Deriv. 259. 3 (trans.) to desire eagerly. b (w. inf.) to be eager (to). c (pr. ppl.) eager, fervent. quippe vir infandus cupit hunc exponere prede / aurum dum mentis gliscit sitis anxia fede / non prohibent propria scelus illud federa cede Nig. Paul. 46. 79; hec metra ‥ tu noli pendere vili. / ista libens disce, que sunt insignia glisce (Vers.) M. Rievaulx 46. 16.  b dulce poema tibi nunc gliscimus edere Wulf. Poems 10; ferculum tibi aureum afferre ~it cor meum Gosc. Transl. Aug. prol. 14; imperatoris ‥ voluntatem ‥ scimus, eique ‥ placere ~imus Ord. Vit. X 12 p. 73; gentem ‥ nobis ‥ imperare ~entem Gir. EH I 7; scripta verba ‥ legere ~entibus patuerunt J. Furness Walth. 87; versus illam partem cujus generationis ~it concipere M. Scot Phys. 7; quicunque ~it humana corpora conservare in sanitate Bacon IX 44; 1403 hinc est quod ad regie vestre majestatis aures ~imus convolare per presentes (Lit. ad Regem Anglie) Foed. VIII 297.  c vivebant angelice ut ‥ indigenae celi et cohaeredes sibi ~entes regni Dei Gosc. Aug. Maj. 46D.