gnobilis
gnōbĭlis, e, v. nobilis.
gnōbilis, e, altlat. = nobilis, s. Fest. p. 174 (b), 27 Muell. not. cr.
gnōbĭlis, e, c. nobilis : P. Fest. 174, 27.
Festus: Nobilem antiqui pro noto ponebant, et quidem per
Glitteram.
Accius ibidem. Ego me Argos referam : nam hic sum
Gnobilis. Liv. Andron. ibid. Ornamento incedunt
Gnobili.