gobius
gōbĭus (also cōb-), ii, and gōbio, ōnis, m., = κωβιός,
- a fish of small value, the gudgeon, Ov. Hal. 128; Plin. 9, 57, 83, § 175; Mart. 13, 88; Juv. 11, 37; Aus. Idyll. 10, 131; form cobio, Plin. 32, 11, 53, § 146.
gōbius (cōbius), ī, m. (κωβιός, s. Prisc. 1, 26 u. 6, 70), ein Fisch, Grundel, Gründling, Ov. hal. 130. Mart. 13, 88, 2. – in Prosa gew. Nbf. gōbio (cōbio), ōnis, m., Col. 8, 17, 12. Plin. 9, 175. Iuven. 11, 37: gobiones pisces, Cael. Aur. de morb. acut. 1, 17, 176 u. 2, 24, 139.
gobio, pauperibus mensis notissimus, amplas / aulas magnatum rarior hospes adit
gubio
est gubius parvus piscis, blennus vero magnus
cornis, plagma, cum perca gobio [gl.: ] barbagogyn
~io,a gurnard vel secundum aliosa gojoun ‥ hic ~io, A.gojune , ‥ nomina piscium recencium: ‥ hic ~io, A.a gobon
Etiam non occurrerat qui vinetis incolendis insisteret, Gobio putaret, contonderet fossorio, etc.
gōbĭus, ĭi, m.: = gobio.