gorgo
2. gorgō (corgō), Adv. zuverlässig, Paul. ex Fest. 37, 6 (corgo). Placid. gloss. V, 24, 22 (gorgo). Gloss. II, 34, 47; 36, 51 (wo goreo, schreibe gorgo, ἀναμφιβόλως).
1 gorgō, adv., avec confiance : P. Fest. 37, 6.
Certe, in Supplemento Antiquarii. Alibi habetur
Goreo; Festus :
Corgo apud antiquos proVide Gorgus 1.adverbio, quod est Profecto ponebatur.