haemoptyicus
haemoptyĭcus (not -toĭcus), i, m., = αἱμοπτυικός,
- one who spits blood, Marc. Emp. 16 med.; Cael. Aur. Tard. 3, 2, 35.
haemoptyicus, a, um (αἱμοπτυϊκός), blutspuckend, Plur. subst., haemoptyici, Cael. Aur. de morb. chron. 3, 2, 35. Marc. Emp. 16 (wo falsch haemoptoicis).
de emoptoyca passione: emoptoys est ejectio sanguinis per os
de ‥ empimate, i. sputo saniei et emoptoica passione
ptois, i. sputum, inde ‥ emoptoicus, emoptoica [v. l. emoptoyca ] passio
tisis, emathoicus, nefresis, cacexia
emoptoycos Latine dicitur rejectatio
[menta ] hemoptoicis sumpta juvamen erit
pillule cynaglosse ‥ valent ad rematisma dentium et emoptoicis
emoptoicus
emoptoici, i. vomentes sanguinem
hæmoptўĭcus, (αἱμοπτυϊκός), celui qui crache le sang : C. Aur. Chron. 3, 2, 35.