hastivia
Hastiveté. Lit. remiss. ann. 1355. in Reg. 84. Chartoph. reg. ch. 492 :
Cum dictum delictum, ad quod si aspiraverint per simplicem Hastiviam, grassante stultitia aspirarunt, pretium quinque solidorum non ascendat.Aliæ ann. 1389. in Reg. 137. ch. 107 :
Benat considérant que autant valoit dire touchin, comme rebelle et traître, meu de chaude cole et de Hastiveté fery d'une dague qu'il portoit ledit Provensal.Hinc
Hastis, Fervidus, iracundus, in Lit. remiss. ann. 1389. ex Reg. 137. ch. 10 :
Doubtant qu'il ne les villenast et tuast, parce qu'il estoit homme moult perilleux et Hastis, etc.Unde
Hativatus, cognomentum cujusdam Gausfredi, in Charta ann. 1234. Gall. dicimus,
Qui a hate.