hemitritaeus
hēmĭtrĭtaeus, i, m., = ἡμιτριταῖος.
- A semi-tertian ague, Mart. 12, 91, 2; 2, 40, 1; Cael. Aur. Acut. 2, 22, 133; Ser. Samm. 52 (in Cels. 3, 3, written as Greek).—
- II One who has the semi-tertian ague, Mart. 4, 81, 3.
hēmitritaeus (-os), ī, m. (ἡμιτριταῖος πυρετός), I) das halbe Tertianfieber, Mart. 2, 40, 1. Ser. Samm. 491. Th. Prisc. 4. f. 314b. Plin. Val. 3, 1, 2: hemitritaeo laborare, Cypr. de sing. cler. 9: maiore hemitritaeo aegrotare, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 22, 133: hemitritaeo pariter arrepti, Hieron. vita Hilar. 14. p. 35, 5 M. – II) übtr., mit dem halben Tertianfieber behaftet, Mart. 4, 81, 3.
filius ‥ decoctus emitriteo
peracutum patiebatur emitriteum
in emitriteo majore maniam passus defunctus est
dicunt hujusmodi phantasias ex animi timiditate et melancholia hominibus apparere videri, sicut in phreneticis et laborantibus majoribus ~is solet evenire
per urinam ‥ inveniemus in quo morbo habet fieri urina livida, ut in emitriteis ‥ in pleurisi ‥
medium ~eum patitur; cum enim patiatur continue, de tertio in tertium magis affligitur. ‥ si minor ~eus ‥, suos nunquam tertiaret assultus. quod si major ~eus esset ‥ eger etiam motum ‥ membrorum amitteret
ut patet in febribus emitritheis et aliis mixtis
emitriteus est febris composita ex diversis humoribus in natura; quorum unus putrefit intra vasa et alius extra ‥ et est febris continua
composita ‥ de multis humoribus in diversis locis, sicut emitriteus, ubi est medietas tertiana
hēmĭtrĭtæus, ī, m. (ἡμιτριταῖος), hémitritée, fièvre demi-tierce : Mart. 12, 91, 2 || qui a lʼhémitritée : Mart. 4, 81, 3.
Fievre double tierce. Gloss. Lat. Gall. Sangerman. :
Enricus quondam Romellæ habens Hemitritæum, posuit corrigiam B. Rayneri sub capite suo, et continuo dimisit eum febris.Eadem notione Martialis Epigram. 91. lib. 12 :
Vox ducta a GræcoPro sene, sed caro, votum Maro fecit amico, Cui gravis, et fervens Hemitritæus erat.