herpes
herpes, ētis, m., = ἕρπης.
- A cutaneous eruption that creeps and spreads, Plin. 26, 14, 87, § 145; and perh.Lucil. ap. Non. 117, 22, where others read herpestica (in Cels. 5, 28, 3, written as Greek).—
- II Herpes quoque animal a Graecis vocatur, quo praecipue sanantur quaecumque serpunt, Plin. 30, 13, 39, § 116.
herpēs, ētis, m. (ἕρπης, »kriechend«), I) eine eigentüml. bösartige Form der Geschwüre, die sich aus andern Geschwüren entwickelt, bei Spät. = eine pustulöse Ausschlagkrankheit (vgl. Cels. 5, 28, 3), Plin. 26, 145. Ps. Apul. herb. 3. no. 18. – II) ein Tier, herpes, quo praecipue sanantur quaecumque serpunt, Plin. 30, 116.
inducit pestem que dicitur ~es vel serpigo
quandoque [colera ] est ‥ tenuis substantie et resudat extra in longum, et ideo ~es cingulus sive serpigo vocatur, et forsitan quia querit exitum serpit. et quandoque est ‥ grosse substantie et stat in profundo et serpit girum in loco cui insidet et ~es serpigo vocatur et generalis
pustule vel apostemata in lingua viridia ‥ herpet’ estiomeni sunt prognostica
capitulo de herpestiomeno
herpēs, ētis, m. (ἕρπης), maladie de la peau : Plin. 26, 145 || animal inconnu : Plin. 30, 116.
Manum ægris imperantem servo dedit Dominus, Ut cum jubet vi naturæ fiat morbo terminus, Et tollatur infernalis Herpes esthiomenus.