hexaptotos
hexaptōtos, on (ἑξάπτωτος), alle sechs Kasus habend, forma, Consent. 351, 22 u. 31 (rein lat. senaria forma, Charis. 150, 22). – subst. hexaptōta, ōrum, n., Nomina, die alle sechs Kasus haben, Prisc. 5, 77. Isid. orig. 1, 6, 43.
hexaptōtŏs, ŏn (ἑξάπτωτος), qui a les six cas : Consent. 351, 22 || hexaptōta, n. pl., noms qui ont les six cas : Prisc. Gramm. 5, 77.