hirudo
hirudo, a leech, blood-sucker
hĭrūdo, ĭnis, f. (also called sanguisūga),
- a leech, blood-sucker, Plin. 32, 10, 42, § 122: ego me convortam in hirudinem atque exsugebo sanguinem, Plaut. Ep. 2, 2, 4 (184).—Fig., of any thing that exhausts, etc.: aerarii, Cic. Att. 1, 16, 11: non missura cutem, nisi plena cruoris, hirudo, Hor. A. P. 476.
hirūdo, dinis, f., der Blutegel (im gemeinen Leben sanguisuga, w. vgl.), Plin. 8, 29. Col. 6, 18, 1. Plaut. Epid. 187. Gargil. de cur. boum 14 (wo irudo): im Bilde, Hor. de art. poët. 476: übtr., hir. aerarii, Cic. ad Att. 1, 16, 11.
ab ‘haeres’ hec ~o, i. sanguisuga que carni adhaeret
replevit infinitus ~inum exercitus civitatem
irudo, A.a waterleche, ‥ leche
tu celestis es irudo / favum sugens
hĭrūdō, (15) ĭnis, f. , sangsue : Plin. 32, 122 || [fig.] ærarii Cic. Att. 1, 16, 11, sangsue du trésor public, cf. Hor. P. 476.
hĭrūdo, hirudĭnis, f.: sanguisuga, mignatta; illa hirudo aerarii, misera ac ieiuna plebecula Cic il volgo miserabile e affamato, sanguisuga dell'erario.
hirūdō inis, f
- HER-, a leech, blood-sucker: plena cruoris, H.—Fig.: aerari.