hyle
hȳlē, ēs, f., = ὕλη (wood; hence),
- stuff, materials, matter, Attei. ap. Suet. Gramm. 10; Macr. S. 1, 17 fin.
hȳlē, ēs, f. (ὕλη), die Materie, der Stoff, Macr. somn. Scip. 1, 12, 11 u. sat. 1, 17, 69. Chalcid. Tim. 123. – übtr., die schriftl. Materialien, Attei. b. Suet. gr. 10.
cum Deus omnipotens protoplastum fecit ab yle, / te nostris nasci temporibus voluit
in hac ‥ difficultate tractandi de deo, de noy, de yle, de simplicibus formis ‥ disserendum est
sed dico esse quod est, una quod constat earum; / hoc vocat ideam, illud Acheus ilen
adhuc yle gravida fetu magne prolis
prima ‥ rerum materia, sc. yle, ‥ judicatur informis
dictio que sonat una / est quasi mater hyle, quasi res rudis et sine forma
primordialem materiam nunc ~en, nunc chaos ‥ nominant
similiter propinqua materia animalis est caro, remotior quattuor elementa, remotissima est yle, i. e. materia prima
yle ‥ est principium materiale omnium corporum
sponsam trinus advocat unius usie / in qua novi texuit clamidem helye
alia substancia est que vocatur ~e ‥ in quo [sic ] factum est corpus simpliciter
~en
1 hȳlē, ēs, f. (ὕλη), matière, étoffe, substance [de qqch.] : Macr. Sat. 1, 17, 69.
Hanc confusam machinam mundialem velut primordialem materiam, nunc Hylen, nunc chaos, nunc terram, nunc abyssum, nunc aquas nominant.