iantaculum
iantāculum, s. ientāculum.
corrupte solent proferre hac vocabula per e. in prima syllaba, scil. Gento, as, etc. Quî scribantur hæ voces, hodie satis notum. Usi sunt quidam e Latinis. Vide
Jantaculo seu collatione per ipsum facta. (Diar. Burchardi, ed. Thasne, II, 417. ann. 1497.)