ibex
ībex, ĭcis, m.,
- a kind of goat, the chamois, Plin. 8, 53, 79, § 214; Isid. Orig. 12, 1; Hier. Job, 31, 1.
ibex, bicis, m., der Steinbock, Plin. 8, 214. Vulg. 1. regg. 24, 3; Iob 31, 1. Sulp. Sev. dial. 1, 16, 3: Nbf. ibix, Vulg. (Amiat.) Isai. 34, 11.
bubulorum et tragelaforum simulque ibicum
hibices ‥ quae sunt parva quadrupedia nec nisi in petris manere et parere norunt, et si quando etiam de altis saxorum cacuminibus ruunt, in suis se cornibus illaesa suscipiunt
~ices,firgengaet
est animal quod dicitur ~ex, duo cornua habens, quorum tanta vis ut si ab alto montis ad ima demissus fuerit, corpus ejus totum his duobus cornibus sustentetur
ibex ibicis, media correpta, dicitur genus quoddam esse cervorum
ibex, ĭcis, m. , bouquetin [espèce de chèvre] : Plin. 8, 214.
Rupicapræ genus, in Amalthea.
In eo quippe monte asserit popularis vulgus haberi nonnulla ferarum genera, sicut et in Cenisio monte, ursi, Ibices, capreæ, etc.
ĭbex, ibĭcis, m.: stambecco.