About
Menu

icere

icere [CL] , to strike; b (w. abstr. subj.). [serpentem] acutis cuncti Romani circumdederunt jaculis, et tandem ballistis infixo molari lapide ictus in spinam crepuit qui prius cuncta squamis tela ‥ reppulit Lib. Monstr. III 9; fulmine ictus GlH F 961 (v. fulmen 1a); ictas, geslægene GlP 379; †icire, [MS: iccire] percutere, inde ictus, -a, -um, i. percussus ‥ et hec ictio, -nis, i. percussio, et hic ictus, -us, et ictuo, -as, verbum frequentativum, i. sepe percutere, unde ictuator, ictuatus, ictuatio Osb. Glouc. Deriv. 287; CathA (v. ictuare).  b s1088 livore ictus, a rege et ipse descivit W. Malm. GR IV 306 p. 360.

Saved

Recent