ico
icō and iciō (obsolete in the present except in the forms icit, iciunt), īcī, ictus, 3, a.: to smite, hit, strike, 6.180; of treaties or leagues, make, ratify, 12.314.
(īcō ou īciō), īcī, ictum, ĕre, tr., ¶ 1 frapper, blesser : lapide ictus, Cæs. C. 3, 22, 2, frappé dʼune pierre ; telo ictus Cic. Div. 2, 135 ; frappé dʼun trait ; in illo tumultu fracti fasces, ictus ipse Cic. Pis. 28, dans ce tumulte les faisceaux furent brisés et lui-même frappé ; ictus e cælo Cic. Div. 1, 98, frappé de la foudre || [poét.] ictum caput Hor. S. 2, 1, 24, tête troublée par le vin ¶ 2 avec fœdus, conclure un traité (v. ferio ) : cum T. Tatio fœdus icit Cic. Rep. 2, 13, il conclut un traité avec T. Tatius, cf. Cic. Pis. 28 ; Balbo 34 ; Liv. 2, 33, 4, etc. ¶ 3 [au part. passé, sens figurés] : frappé, troublé, alarmé : nova re consules icti Liv. 27, 9, 8, les consuls émus par la nouveauté du fait.
➳ les formes les plus usitées sont celles du parf., à lʼactif et au passif ; ajouter icturus Liv. 30, 42, 21.
- 1. treffen, slaan, stoten; ➤ lapide, fulmine ictus; telo venenato ictus; aether ululatibus ictus onaangenaam getroffen door het gehuil;
- 2. foedus ~ een verbond of verdrag sluiten;
- 3. (metaf.) p. adj. ictus, a, um zwaar getroffen, verontrust, opgewonden; ➤ ictus rebellione, metu; ictum caput (door de wijn) beneveld, dronken.
īco īcī, īctus, ere (in class. prose only perf.system)
- 1 IC-, to strike, hit, smite, stab, sting: in proelio telo ictus: lapide ictus, Cs.: in turbā ictus cecidit, L.: icta securibus ilex, V.: vix icto aëre, hardly stirred, O.: e caelo ictus, by lightning.— Fig., of the feelings, only P. perf., struck, smitten: Desideriis icta fidelibus, tormented, H.: novā re consules icti, disturbed, L.: pestifero sidere icti pavebant, panic-stricken, L.: domestico volnere, family affliction, Ta.: icto Accessit fervor capiti, i. e. tipsy, H.—With foedus, to make a covenant, enter into a league: foedus, quod meo sanguine iceras: consul nobiscum foedus icit, L.: ictum iam foedus, V.