ictericus
ictericus, jaundiced
ictĕrĭcus, i, m., = ἰκτερικός,
- ill of the jaundice, jaundiced, Juv. 6, 565.—Plur. subst.: ictĕrĭci, ōrum, m., persons suffering with jaundice, Plin. 20, 9, 34, § 87; Ambros. in Psa. 118, Serm. 10, 23.
ictericus, a, um (ἰκτερικός), gelbsüchtig, mit der Gelbsucht behaftet, mater, Iuven. 6, 565. – Plur. subst., ictericī, ōrum, m., die Gelbsüchtigen, Plin. 20, 87. Ambros. cant. cantic. 4. § 4. u. in psalm. 118. serm. 10. § 23.
ictericis confert stomachumque juvat lapis ille
squinaria quater, una vice fistula gutta / ‥ / et duo gibbosi, puer unus mortuus, unus / yctoricus, vir pleureticus, mulier sine partu
dyarodon abbatis valet yctericis, empicis, ptisicis ‥
ictĕrĭcus, (16) a, um (ἰκτερικός), atteint de la jaunisse : Juv. 6, 565 ; Plin. 20, 87.
ictericus
adj.
- , ἰκτερικός, jaundiced, Iu.