introductor
intrōductor, ōris, m. [introduco],
- an introducer, Ruf. ap. Hier. 2, 7.
intrōductor, ōris, m. (introduco), der Einführer, übtr., in promissionis terram, Augustin. c. Faust. 26, 19 extr. – bes. der Einführer in eine Wissenschaft, Augustin. de civ. dei 18, 39: scripturae, Cassiod. inst. div. litt. 10: iste introd. et instructor ad logicam, Rufin. invect. in Hieron. 2, 7.
Petrum ‥ / introductorem celi
talium ‥ interemptorum Deiformitatis ‥ in ovibus Christi in ecclesiam Domini ~ores ‥ interemptoribus sunt pejores
eas [sc. opiniones ] ipsas ‥ damnavit ‥; ~ores, fautores earum ‥ excommunicationis vinculo innodavit
interrogatus ‥ de origine istorum errorum et de ~oribus eorundem, respondit quod introducti fuerunt ‥ in Angliam per fratres A. vel H.
maximus astronomus reputatus eram Tholomeus; / magnus et Albumasar introductor vocitabar
clericus est alius introductor placitorum / non est ipse pius nisi pro spe denariorum
intrōductŏr, ōris, m. (introduco), celui qui fait entrer dans : Aug. Faust. 26, 19 || [fig.] introducteur, guide : Aug. Civ. 18, 39.