isicium
isĭcĭum, ii, n., v. insicium.
īsicium, iī, n. (urspr. insicium, v. insico, āre = 1. inseco, s. Macr. sat. 7, 8, 1), ein Gericht von gehacktem Fleisch, Gehacktes, Füllsel, Wurst, gew. im Plur., Varro LL. 5, 110 (wo urspr. Schreibart insicia). Macr. sat. 7, 8, 1. Apul. met. 2, 7 H. Lampr. Heliog. 19, 6. Arnob. 2, 42. Donat. Ter. eun. 2, 2, 26. Apic. 2, 37 sqq.: is. porcinum, Edict. Diocl. 4, 13: isicia bubula, ibid. 4, 14. – vulg. ensicium, Gloss. IV, 232, 18 u. ö. – Nbf. sicium, iī, n., Apic. 2, 41 u. 4, 134. – Dav.: A) īsiciārius, iī, m., der Füllselmacher, Wurstmacher, Hieron. in Rufin. 1, 4 u.a. Testam. porcell. p. 232, 5 B. (am Petron.) = Haupt opusc. 2. p. 181, 21. – B) īsiciātus od. vulg. Nbf. ēsiciātus, a, um, mit Füllsel versehen, gefüllt, pullus, Apic. 8, 384 (Schuch esiciatus): lepus, Apic. 8, 402 (Schuch esiciatus). – Subst., ēsiciāta, ae, f. (sc. caro) = isicium (s. vorher), Anthol. Lat. 176, 4 (1087, 4) u. 225 (1088) lemm.: u. īsiciāta, ōrum, n., Apic. 2, 54. – C) īsiciolum, ī, n., etwas Füllsel, Apic. 2, 48; 4, 175 u.a.
īsĭcĭum, Apic. 2, 37 ; Diocl. 4, 13, et īnsĭcĭum, ĭī, n. (inseco), Varro L. 5, 110 ; Macr. Sat. 7, 8, 1, saucisson, andouille.
Isocem piscem quemdam vocant, ex quo primum Isitia facta sunt : et quamvis ex alio genere piscium fiant, initium tamen piscis hic et vocabulum dedit.Sed et
EsocemIsicii nomine donat Beda lib. 1. cap. 1. et ex eo Henricus Huntindon. lib. 1. Hist. initio de Britannia :
Fluviis vero abundat valde piscosis,.... et quidem præcipueLampridius in Heliog. :Isicio redundat et anguilla.
Primus fecit de piscibusApud Apitium lib. 2. de Re culinaria, cap. 1. inscribiturIsitia.
de Hysitiis. Varie autem apud eumdem Scriptorem vox illa scribitur, nam lib. 5. cap. 3. et alibi
Esitia habetur:
pullus Hysitiatus, lepus Hysitiatusapud eumdem lib. 8. cap. 7.
Pavus Isicio conclusus, apud Avitum Viennensem Epist. 77.
Isicium, apud Cæsarium lib. 6. Miracui. cap. 5 :
Accipe Ositium, et ossibus ejectis cum piperamentis præpara, sicque appones et dices : Comedite de bono Rhombo.Mox :
Scutella pæne evacuata, cum unus auriculam porcinam reperisset, etc.Vide Vossium lib 1. de Vitiis serm. cap. 7. et Lambecium ad Testamentum Grunnii Corocottæ lib. 3. de Bibl. Cæsar. pag. 357.