iugus
jŭgus, a, um, adj. [1. iugo],
- belonging together (ante-class.): vasa, Cato R. R. 10.
1. iugus, a, um (iugo), I) passiv, zusammengefügt = zusammengehörend, vasa, Cato r. r. 10 u. 145. – II) aktiv, zusammenfügend, Iuno Iuga (griech. Ἥρα Ζυγία), Juno als Stifterin der Ehe, Paul. ex Fest. 104, 13: andere Form Iuno Iugis, Placid. gloss. V, 28, 35 (wo Iugi Iunoni).
2. iugus, s. iugum ➳ .
See: jugus
Cato R. R. 10. Vasa
Jugaquinque.
Varr. 1.
RR. 22. hæc eadem
Catonisverba repetit.