jurisperitus

jurisperitus [CL al. div.] , learned in law, (as sb. m.) jurist, lawyer. convocatis in urbe Londoniensi ~is et sapientibus regni totius ordinis utriusque viris Gir. EH II 31 p. 377; 1247 causas finiant ‥ per alios viros jurumperitos Conc. Syn. II 414; diversis ~is apud London’ per manus J. G. Ac. Durh. 144; 1452 de Johanne ‥ ~o Test. Ebor. III 142.