lallo
lallo, āvi, ātum, 1,
- v. n., to sing lalla or lullaby, to sing as a nurse to a child: iratus mammae, lallare recusas, will not let yourself be sung to sleep, Pers. 3, 17; Hier. Ep. 14, 3: lallare βαβάζειν, Gloss. Philox.
lallo, āre (vgl. altindisch lalallā ›lala‹, griech. λαλέω ich schwatze, u. nhd. lallen), lalla singen, trällern, von der das Kind in Schlaf singenden Amme od. Mutter, iratus mammae lallare recusas? Pers. 3, 18 u. Schol.: laxis uberum pellibus mater, aratā rugis fronte, antiquum referens mammae lallare, Hieron. epist. 14, 3.
lallō, (16) āre, intr., chanter lalla [pour endormir les enfants] : Pers. 3, 18 ; Hier. Ep. 14, 3.