latericius
latericius, made of bricks
lătĕrīcĭus or -tĭus, a, um, adj. [later],
- made or consisting of bricks: turris, Caes. B. C. 2, 10; 2, 14: muri, id. ib. 2, 15: opus, brickwork, Col. 9, 6, 4: urbs, built of bricks, Suet. Aug. 28: paries, Plin. 18, 30, 73, § 301.—Hence, subst.: lătĕrīcĭum, ii, n., brickwork: ne saxa ex catapultis latericium discuterent, Caes. B. C. 2, 9, 4.
latericius, a, um (later), aus Ziegeln gemacht, -bestehend, domus, Varro fr.: turris, Caes.: murus, Caes.: parietes, Vitr. u. Plin.: opus latericium, Colum., u. bl. latericium, Caes. u. Vitr., Ziegelwerk.
murum ~ium
notet qui voluerit hanc columnam ‥ ejus continere ~iam tumbam
Pharao filios Israel ‥ ~iis muris urbes edificare coegit
in aliqua materia inscripta, lapidea sc. vel ~ia
abbas ‥ totam ecclesiam ‥ opere construxit ~io
laterica(v.
bryckelayers ‥ stratores ~ii
lătĕrīcĭus, (14) ou -tĭus, a, um (later), de brique, en brique : Cæs. C. 2, 10, 1 ; 2, 14, 4 ; Suet. Aug. 28 || lătĕrīcĭum, n. Cæs. C. 2, 9, 4, briquetage, maçonnerie de brique.
laterīcius
adj.
- later, made of bricks: turris, Cs.—As substn., brickwork, Cs.