latibulum

lătĭbŭlum, i, n. [lateo], a hiding-place, lurking-hole, covert, den, of animals.

• I Lit.: cum etiam ferae latibulis se tegant, Cic. Rab. Post. 15, 42: serpens e latibulis, id. Vatin. 2, 4; id. Off. 1, 4, 11: furibunda ferarum, Cat. 63, 54; of men: latibulis occultorum locorum, Cic. Fl. 13, 31: aedium, Ap. Met. 8, 29, 22.—
• II Trop., a hidingplace, refuge, etc. (syn. receptaculum): latibulum et perfugium doloris mei, Cic. Att. 12, 13, 2: quaerere occepit ex diffidentia latibulum aliquod temeritati, Ap. Apol. 1, p. 274, 4.

latibulum, ī, n. (lateo), der Schlupfwinkel, das Versteck, I) eig.: a) für Tiere, ferarum furibunda latibula, Catull.: paludis secreta latibula, Phaedr.: cum etiam ferae latibulis se tegant, Cic.: repente te tamquam serpens e latibulis (aus dem Loche) intulisti, Cic. – b) für Menschen, latibula locorum occultorum, Cic. Flacc. 31: latibula aedium, Apul. met. 8, 29. – II) übtr.: ego aut volo aliquod emere latibulum aut pertugium doloris mei, Cic. ad Att. 12, 13, 2: quaerere occepit ex diffidentia latibulum aliquod temeritati, Apul. apol. 1 extr.: rumpe de latibulis nequitiae vincla, Commodian. instr. 2, 38 (37), 2.

latibulum [CL], ~us, ~a 1 hiding-place. b den, lair. emergentes de ~is quibus abditi fuerant Bede HE I 16 p. 33; insulani ‥ qui per diversa ~a mortem evaserant ad proprios recursant Gosc. Transl. Mild. 5 p. 162; H. Hunt. HA IV 27 (v. divortium 1); venitur ad locum quem de ~is insidiantium recte dicunt Vallem Demonum Lucian Chester 64; in ~a petre Eul. Hist. I 58; ad investigandum previe omnem latebrosum dicte turris ~um Favent 13.  b illa vero ingressa ~um beluae Aldh. VirgP 52 p. 309. 2 shelter, refuge. b (w. abstr.) cover (of darkness, silence, etc.). ~um, defensaculum GlC L 74; repetitis quantotius notis silvarum ~is Abbo Edm. 6; silvarum quesiere ~a Ailr. Gen. Regum 355; 12‥ etsi diligentius †clam destino [l. clandestino] celle ~o latere studeret, fama tamen conversationis ejus eum nullatenus delitescere permisit Chr. Witham 501; in ipsius anime exitu tanta lux supercelestis circa eum enituit, quod intuitus nostri aciem reverberans diffugia et ~a querere compellebat Latin Stories 102; succisa sunt nemora in Wallia, que prestabant indigenis ~a tempore belli Feudal Man. 148.  b Narcissum ‥ sub silenti ~o delitescere non feram Aldh. VirgP 32 p. 270; prolatis exemplorum formulis stolidae obtrusum ignorantiae ~um illustrantibus Id. Met. 10 p. 84; nocte rapiens filium, fuge petiit ~um F. Malm. V. Aldh. 4. 78C; s1286 caballus regis [Alex. III] ex improviso, ~o noctis tibiis anterioribus in sabulo infossatis, titubavit Plusc. VII 32. 3 sequestered place, inmost recess, depths. in latebrosum lautumiae ~um Aldh. VirgP 35 (v. lautumiae 1c); c680 ut ‥ monasterii ‥ ~o divino servicio sedule deditus ‥ disciplinam exerceas ad deserviendum adtencius Deo (Lit. Papae) CS 56; de abyssi ~is B. V. Dunst. 34 (v. guttatim).

lătĭbŭlum, (13) ī, n. (lateo), cachette, retraite, repaire : Cic. Off. 1, 11 ; Fl. 31 || [fig.] asile : Cic. Att. 12, 13, 2 || moyen de cacher : Apul. Apol. 1.

latibulum , i. n.
静密之處。暗地。

Suggest a Translation
See an image

latibulum ī, n

• LAT-, a hiding-place, lurking-hole, covert, den: ferae latibulis se tegant: latibula occultorum locorum.—Fig., a hidingplace, refuge: doloris mei.