lepide
lepide, pleasantly, agreeably, charmingly, wittily
lĕpĭdē, adv., v. 1. lepidus fin.
lepidē, Adv. (lepidus), I) allerliebst, hübsch, herrlich, prächtig, ganz wohl, oft bei Plaut. (s. Lorenz Plaut. Pseud. 25), lepidissime, ganz herrlich, Plaut.: ubi lepide voles esse tibi, mihi dicito, wenn du dir willst gütlich tun, Plaut.: lepide (ganz wohl = ja), licet, Plaut.: nimis lepide fabulare; eo potuit hercle lepidius nil fieri, um so prächtiger läßt sich das vollführen, Plaut. mil. 925 G. – II) insbes., drollig in der Unterhaltung, witzig, Ter. u. Cic.
en ipsius factum quem excusamus, et cujus mirabile tirocinium attentius meminisse ~ius delectat
Arturus equo vectus ingressus eum [sc. regem ] ~e cum convivantibus salutabat
comiter, facete, urbane, ~e
satis ~e a quodam responsum est: “mirum ‥ quod lupus ovem recusat”
nemini dubium fuit quin ~e simul et verecunde successorem illa voce non vinum elegisset, sed Theofrastum
lĕpĭdē (11) (lepidus), avec charme, avec grâce, agréablement, joliment : Pl. Pœn. 297 || oui, très bien : Pl. Bacch. 35 || très bien, parfaitement : Pl. Mil. 241 ; Ter. Eun. 427 || lepidius Pl. Mil. 925 ; -issime Pl. Mil. 941 || spirituellement, finement : Cic. de Or. 2, 171 ; Or. 149 ; Gell. 13, 10, 3.
lepidē
adv.
- lepidus, pleasantly, agreeably, charmingly, wittily, T.: furari.