limma
limma, ătis, n., = λεῖμμα (a remainder;
- hence), a semitone, Macr. Somn. Scip. 2, 1, § 23.
līmma, atis, n. (λειμμα), ein halber Ton, Boëth. inst. mus. 2, 38 in. (griech. bei Macr. somn. Scip. 2, 1, 23).
~ata, semitonia
Plato ‥ ipsam [animam ] non posse constare credidit nisi limitum, qui utrimque multipharia sectione ab unitate profluxerant, dissidentiam emioliis, epitritis, et epogdois uniret, limatis et comatis habita ratione
quis assignare presumet quare †luna [v. l. lima ] potius dominetur in connexione anime et corporis quam diesis
lima
limma, ătis, n. (λεῖμμα), demi-ton [musique] : Macr. Scip. 2, 1, 23 ; Boet. Mus. 2, 38.
AliasCorruit, et subitus perclusit Limmata morbus.
Limma, a