limpide

limpĭdē, v. limpidus fin.

līmpidē, Adv. (limpidus), klar, geklärt, Cael. Aur. de morb. chron. 4, 3, 30: übtr., klar, deutlich, Cael. Aur. de morb. chron. 4, 1, 6. Commodian. instr. 2, 35, 16: Compar. limpidius, Augustin. de rhet. 20. p. 150, 8 H.

limpide [ML] , clearly, perspicuously, transparently: a (to the eye); b (to the ear or the intellect). a chorus pulcherimarum puellarum virginum vestitu candido et cultu virgineo ~issime ornatarum G. Hen. V 15 p. 110; 1527 quo principem ‥ nullo ‥ in ‥ gerendis rebus ‥ successu carentem, ~e contemplamur Conc. III 709.  b Joannes ‥ ~ius speculando cognovit Bede Hom. I 8. 39A; quia hoc ita est occultum, ‥ ab infirmis mentibus separatum, conemur de tam excellenti gloria aliquid elicere, et illud in plures partes ut ~ius clareat dividendo statuere Alex. Cant. Dicta 5 p. 129; quo enim in contemplationis otium altius se cesserunt, eo futura et preterita ~ius contemplantur Peckham Paup. 86; 1317 fides catholica ~ius et latius elucescet FormOx 26; sic ~ius inspiciam veritatem Ockham Dial. 560; ut fortuna ~ius explanarem Elmh. Cant. 141; c1415 satis ~e ‥ declaratur quod ‥ FormOx 432.

limpĭdē, clairement [au fig.] : C. Aur. Chron. 4, 1, 6 ; 4, 3, 30 || -dius Ps. Aug. Rhet. 20.