lunula
lūnŭla, ae, f. dim. [1. luna],
- a little moon, an ornament worn by women: aurea, Plaut. Ep. 5, 1, 33 (639): lunulae sunt ornamenta mulierum in similitudinem lunae, bullulae aureae dependentes, Isid. Orig. 19, 31, 17; Tert. Cult. Fem. 2, 10.—Rarely of the luna worn by senators on their shoes: hac lunula nam adsuta calceis discernuntur patricii a noviciis, Schol. Juv. 7, 192; cf. luna, II. C.
lūnula, ae, f. (Demin. v. luna), ein kleiner Halbmond, a) als weiblicher Schmuck, Plaut. Epid. 640. Cypr. de hab. virg. 13. Tert. de cult. fem. 2, 10. Vulg. Isai. 3, 15. – b) als elfenbeinerne Zierde auf den Schuhen der patrizischen Senatoren, Schol. Iuven. 7, 192.
~as i. armillas
colli ‥ et pectoris et humerorum [ornamenta ], torques, bulle ‥ ~e [gl.: ]fermayles. taschez. layners ; vv. ll. linule, limule, ? livule
phaleras equorum cum ~is minutim pendentibus
pro lunullis ad equos, j d.
secundo fratri ~am—crescentem vocant, Graeci δεχόμενον—assignant
lūnŭla, (16) æ, f. (dim. de luna ), lunule, petit croissant [ornement des femmes] : Pl. Epid. 640 ; Tert. Cult. 2, 10 ; Vulg. Is. 3, 18 || [croissant ornant la chaussure des sénateurs] Schol. Juv. 7, 192 ; Prisc.
Dat Hospitarius 10. fercula... et in vespera stoupum, Lunulas, et oblatas de Linkinwiller.Ubi
Lunulævidentur dici
fermentati orbes, S. Paulino Epist. 3. pag. 46.
Idem quod speculum, in Glossar. Lat. Gall. ex Cod. reg. 521.
Lunette, Cassidis species vel ejusdem pars, in Lit. remiss. ann. 1408. ex Reg. 163. Chartoph. reg. ch. 179 :
Icellui Clavet sacha un baselaire et en féry ledit Nicaise sur la teste et lui abati une Lunette de fer, dont il avoit la teste armée.