lycisca
lycisca, ae, f., die Hündin, Ven. Fort. vit. S. Mart. 3, 357. – appel., Verg. ecl. 3. 18.
cum melle et lacte litisse et felle leporis
accepi jecoris sanguinis leporis lactis licisse
lycos est lupus in ~a que generatur ex lupo et cane et lyciscus similiter
injunctum est omnibus tenentibus ville quod nullus eorum teneant [sic ] lisiscas post festum S. Petri ad vincula
leporarios, liciscas et alios canes pro venacione ‥ tenent
nullus eorum [(sc. tenentium ] teneant [sic ] lesestas infra villam nec permittant canes suos venire infra lehopp
bycche, hounde , licista
ordinatum est quod nullus tenens ‥ tenebit licescam incastrat[(am ]
lucisca
hec licesta, A.byche
lacesca, A.a byche
intravit per magnum pascum domine et cum canibus suis et j lecisca que quidem lecisca cucurrit et occidit j feram(
liciscas leporarios seu alios canes pro venatione
canes odorinsecos ad venandum vocatosrunnyng houndes et unam ~am vocatama grey biche
quod nullus artifex, laborator, aut aliquis laicus homo qui terras aut tenementa ad valorem xl s. per annum non habuerit leporarios, lesistas seu alios canes pro venacione teneat
lacissam istam que catulis suis domum meam polluit
lacissam illam, que ecclesie mee limina ‥ fedavit, ‥ expelle
quod est genus canum jubis inflexis villosum atque fortissimum, in Actis Ven. Ezonis, tom. 5. Maii pag. 57. Sic dicitur a
Eadem ex Plinio refert Isidorus lib. 12. cap. 2. ubiAt lupus et catula formant coeundo Lyciscam.
Lyciscosvocat hujusmodi canes ; sed
Lyciscus, habent Virgilius, Ovidius, etc.