lyricen
lyrĭcen, ĭnis, m. [lyra-cano],
- a luteplayer, lyrist: fidicen, lyricen, cornicen, liticen, Aug. de Gramm. p. 1977 P.; cf.: lyricen, λυρῳδός, Gloss. Philox.
fidicen, cum chorda canens, qui et ~en et citharista dicitur
post cenam liricines et tibicines audire jocundabamur
lyricen philomena rubeto
hic liricen, qui canit in lira
hic et hec lerecen,a herper
lўrĭcĕn, ĭnis, m. (lyra, cano), joueur de lyre : Gloss.