About
Menu

mahemiare

mahemiare [AN mahemer, mahaigner] 1 (usu. leg.) to maim, injure, inflict grievous bodily harm on: a (person); b (part of body); c  (p. ppl. as sb. m.) maimed man. a 1194 homo maimatus de morbo caduco (v. caducus b); 1198 pro morte ‥ Petri de Hamel mahaingnati RScacNorm 296; 1199 assultaverunt eos et vulneraverunt et maimaverunt CurR I 91; si ‥ vir fortis aliquem hominem debilem et pauperem occiderit vel mehaingnaverit Cust. Norm. 38; 1201 ut homo maamiatus de hoc maamio SelPlCrown 2; 1219 percussit eum super manum et fure abscidit in tres digitos unde mahematus est Eyre Yorks 266; 1266 in servicio nostro ‥ mahematus Cl 282; de malefactoribus qui mahamaverunt ‥ Ricardum de dextro brachio suo State Tri. Ed. I 11; 1349 enormiter ~atus est et inhumaniter de tibia sua dextera SelCKB VI 68; quod ‥ Hugo ‥ Johannem gladio percusserit et maymeaverit Reg. Rough 283; cum quodam cultello percussit et ipsum felonia ~avit Reg. Brev. Jud. 75.  b 1201 percussit eum gladio suo in brachio, quod maimatus est, et hoc offert probare ut homo maimatus SelPlCrown 5; 1336 ostendit plagas in capite suo oribiles et unum digitum suum quasi maemiatum SelCKB V 84.  c 1180 quia interfuit concordie de meishaimato RScacNorm 26. 2 a to injure, mutilate (domestic animal). b to damage (merchandise). a 1200 de placito injurie et averiorum ~atorum CurR RC II 236; 1214 mandamus vobis quod emi faciatis xiiij runcinos qui non sint mahinati Cl 177a.  b 1225 de v balistis de cornu quos misistis ‥ una ad duos pedes et tres ad j pedem sunt ~ate Cl 516.

Saved

Recent