malevolus
malevolus, ill-disposed, disaffected, spiteful, malevolent
Could not find malivolam in Logeion dictionaries.
malivolam Adjective: feminine accusative singular of malevolus
mălĕvŏlus (mălĭv-), a, um, adj. [male-volo], ill-disposed towards any one, disaffected, envious, spiteful, malevolent.
- I Adj. with dat., or in with acc. (class.): si omnibus est malevolus, Cic. Fam. 2, 17, 7: Cato in me turpiter fuit malevolus, id. Att. 7, 2, 7.—Transf., of things: sermones, Cic. Fam. 3, 10, 10.—
- II Substt.
- A Mă-lĕvŏlus, i, m., an ill-disposed person, a foe, an enemy: omnium malevolorum, iniquorum, invidiosorum animos frangerem, Cic. Balb. 25, 56: et invidi et malevoli et lividi, id. Tusc. 4, 12, 28.—
- B Mălĕvŏla, ae, f., a female enemy, foe: mea inimica et malevola, Plaut. Poen. 1, 2, 181 (390).
- —Hence, mălĕvŏlē, adv., malevolently (late Lat.), Aug. in Psa. 68, Serm. 27.
malevolus (malivolus), a, um (male u. volo), übelgesinnt gegen jmd., abgeneigt, gehässig, mißgünstig, alci, Cic.: in alqm, Cic.: summorum hominum malevoli de me sermones, Cic. – Superl. malevolentissimus, s. malevolēns. – subst., malevolī, ōrum, m., Übelgesinnte, Mißgünstige, et invidi et malevoli et lividi, Cic. Tusc. 4, 28: omnium malevolorum, iniquorum, invidiosorum animos frangerem, Cic. Balb. 56: u. malevola, die Übelgesinnte, Mißgünstige, huius amica, mea inimica et malevola, Plaut. Poen. 393. – ➳ Über die Schreibung malivolus s. Ritschl opusc. 2, 562. Wagner Ter. heaut. prol. 16.
si quis ‥ contra praeceptum meum ‥ malibolo animo contraire temptaverit ‥
Spiritus Sanctus in malivolam animam non intrat
infamiam de quadam pertinaci et ~a ejusdem gentis regina ortam fuisse
quidem malivoli bonorum ‥ detentores
tunc esset insipiens artifex vel invidus aut malivolus
per immissiones malivolas
quod ‥ omnia malivola inter eos pendencia ‥ remittentur imperpetuum
nisi planeta malivolus habuerit dominium super nativitatem infirmi
cave ne luna sit pessima, i.~e. eclipsata vel malivola seu turbata
si ‥ dominus ascendens fuerit in domo mortis conjunctus Marti aut Saturno, corporaliter vel saltem per aspectum malivolum, non oportet de vita sperare
non procedebat ex apostolorum justitia, sed ex malivolorum nequitia
malivoli quique malignitati frena laxaverant
thesaurus ad extraneos, ne dicamus nostros malivolos, asportatur
malivolus quidam et infaustus in dicta existens abathia
mălĕvŏlus (13) (mălĭ-), a, um, mal disposé, envieux, malveillant : Cic. Fam. 2, 17, 7 ; 3, 10, 10 ; Att. 7, 2, 7 || subst. m. , personne mal intentionnée, jaloux : Cic. Balbo 56 ; Tusc. 4, 28 || subst. f. , Pl. Pœn. 262.
(Gesta pontificum Cameracensium, pag. 44.)Hinc Galcheri episcopi Colletantur Malevoli ,Qui cogitatus animi, Desiderabant perfici.
malevolus (maliv-)
adj.
- male+1 VOL-, ill-disposed, disaffected, spiteful, malevolent, in omnīs: in me turpiter: rumores, T.—As substm., an ill-disposed person, foe, enemy: omnes.