mammona
mammōna (mamōna) od. mammōnās, ae, m., der Reichtum, das Vermögen, Eccl.
ego ‥ statui ‥ de transitorio ~a providere beatorum tabernacula mihi
dives autem, filius avaritie, cultor mammone, ‥
de ~a sui lucri nequioris remunerabant
~a distribuitur
convertitur in ~am, quod est Christi visceribus infundendum
Christus dedit veniam nulla data mammona
si Deo adhereas, hereditatem meam, i. e. mundana, non habebis, quia impossibile est, Deo servire et ~e
bullus igitur potest libris et ~e deservire
Saulus ‥ de mamona iniquitatis elatus
neve aliquorum impia voluntas sub tuae beatitudinis nomine sacculos suos impleat iniquitatis
faciens sibi amicos de ~a iniquitatis
optinuit ‥ officium presbiteratus ‥ sed non ut animas sibi commissorum procuret, immo ut lucrum exigat temporale et ~a iniquitatis
sumus ‥ ~a iniquitatis omnino carentes
ea mente ~a iniquitatis possident, qua ‥ patrem ad iracundiam provocent, qui prohibet quemquam commonachum aliquid suscipere quod abbas non ‥ permiserit possidere
mammōna (-nās), æ, m. , argent, richesse, gain : Aug. Civ. 1, 10 ; Vulg. Matth. 6, 24.
Mammona sermone Syriaco divitiæ nuncupantur.August. lib. 2. de Serm. Domini in monte :
Mammona apud Hebræos divitiæ appellari dicuntur. Convenit et Punicum nomen ; nam lucrum Punice Mammon dicitur.Vide eumdem August. in Psal. 53. et de Verbis Domini serm. 35.