meianus
Materia, lignum ædificandis aut reparandis ædibus idoneum. Sententia arbitralis ann. 1292. inter abbatem et consules de Gimonte :
Hoc tamen excepto quod bubulci seu laboratores laborantes circa dicta nemora dictorum hominum et dicti monasterii possint et debeant libere extrahere et accipere inde trategas et Meianos.
Item a portali de Poscheriis ad portale de Pertus, et per totum Meianum, etc.Libert. villæ S. Pauli senesc. Tolos. ann. 1319. in Reg. 29. Chartoph. reg. ch. 221 :
Et de stillicidiis, protectis et Meianis et consimilibus ratione domorum.... possint cognoscere.Charta ann. 1324. ex Tabul. monast. Montisol. :
Osilius abbas de consensu et voluntate conventus.... assignavit fratri Alberto de Lissaco ejusdem monasterii monacho quamdam cameram subtus dormitorium faciendam,..... sub hac conditione videlicet, quod ipse Albertus faceret de suo proprio Meianum sive parietem de petra et de bast et batudam de morterio, inter ipsam cameram et aliam juxta eam faciendam.Et certe nostris
Moyen, medius. Tract. Ms. de Pisc. cap. 57. ex Cod. reg. 6838. C. :
In Gallia Narbonensi pro ætatis differentia,Vide supra Megerius 2.(aurata) quæ magnitudine definitur, diversa nomina habet : nam quæpalmi magnitudinem nondum attigit, sanqueue dicitur ; quæ cubiti est magnitudine, daurade ; quæ inter illas est, Meiane, quasi dicas mediam.