mesochorus
mĕsŏchŏrus, i, m., = μεσόχορος,
- one who stands in the middle of a chorus (of dancers or singers) to lead it, a chorusleader (post-class.): cum mesochorus dedit signum, Plin. Ep. 2, 14, 7; Sid. Ep. 1, 2; Schol. Juv. 11, 172.
mesochorus, ī, m. (μεσόχορος), einer, der mitten in einem Chore steht u. ihn leitet, der Chorführer (sonst κορυφαῖος, coryphaeus), Sidon. epist. 1, 2, 9. Schol. Iuven. 11, 172: übtr., der Vorklatscher, Claqueur, Plin. ep. 2, 14, 6.
mĕsŏchŏrus, (16) ī, m. (μεσόχορος), coryphée : Plin. Min. Ep. 2, 14, 6 ; Schol. Juv. 11, 172.
- 1. aanvoerder v.h. koor;
- 2. claqueur.
Tertio ad adolescentulas, ad filias scilicet Hierusalem, inter quas et sponsum, media quædam quasi Mesochorus effecta, etc.