methodicus
mĕthŏdĭcus, a, um, adj., = μεθοδικός,
- methodical, belonging to a particular school (post-Aug.): medicina, Tert. Anim. 6: disciplina, Cael. Aur. Tard. 4, 1, 6: medici, Cels. praef. § 13.
methodicus, a, um (μεθοδικός), methodisch, d.i. nach gewissen Grundsätzen (Regeln) verfahrend, auf gewissen Grundsätzen (Regeln) beruhend, medicina, Tert. de anim. 6: disciplina, Cael. Aur. de morb. chron. 4, 1, 6. – Cels. 1. praef. p. 9, 30 D. liest man längst quidam medici saeculi nostri.
hii tres viri tot hereses invenerant. prima ~a inventa est ab Apolline, qui remedia sectatur et carmina, secunda empirica ‥ que non indiciorum signis sed solis constat experimentis tercia logica
~i nec elementorum racionem observant, nec tempora, nec etates, nec causas, sed solum morborum substancias
methodus, i. regula vel doctrina ‥ inde ~us super afforismos
Appollo ‥ in medicina plurimum viguit et metodicam, id est carminalem medicinam primus invenit et carminibus morbos curavit
mĕthŏdĭcŭs, a, um (μεθοδικός), qui procède dʼaprès une règle, une méthode : C. Aur. Chron. 4, 1, 6.