migratio
migratio, a removal, change of abode, migration
mī̆grātĭo, ōnis, f. [migro], a removal, a changing of one's habitation, migration (class.).
- I Lit.: haec migratio nobis misera, Liv. 5, 53: migrationem esse mortem in eas oras, quas, qui vitā excesserunt, incolunt, Cic. Tusc. 1, 41, 98; cf. id. ib. 1, 12, 27; id. Cael. 8, 18.—*
- II Trop.: cui verbo (fideliter) domicilium est proprium in officio, migrationes in alienum multae, transfers, metaphorical uses, Cic. Fam. 16, 17, 1.
migrātio, ōnis, f. (migro), das Ziehen nach einem anderen Ort, um da zu wohnen, die Auswanderung, der Umzug, Cic., Liv. u.a.: v. Tode als Fortgang (eine Wanderung) in die andere Heimat, Cic. Tusc. 1, 27 u. 98. – übtr., verbo migrationes (sunt) in alienum multae, viele Übergänge in eine andere (tropische) Bedeutung, Cic. ep. 16, 17, 1.
mors boni hominis ~o est ad meliorem vitam
redit ‥ annuus ejusdem beati Wilgilsi sanctae ~onis dies
exoro ‥ gratiam Dei, ut [te ] in hac praesentia incolumem et post ~onem corporis custodiat
o nobilissimi regis ~onem
quam plus necat nati migratio / quam necaret mortis illatio
iteretur scribentis actio / ut scribatur agni migratio
tempore decessus et ~onis sue ab hac luce
in pane empto ad distribuend’ pauperibus diebus ~onis dominorum W. de G. senioris et W. de D., xx s.
de ~one ‥ principis Alberti
migrātĭō, (13) ōnis, f. (migro), migration, passage dʼun lieu dans un autre : Cic. Cæl. 18 ; Tusc. 1, 98 || [fig., pour désigner lʼemploi métaphorique dʼun mot] : Cic. Tusc. 1, 27 ; Fam. 16, 17, 1.
- 1. verhuizing;
- 2. overgang naar het hiernamaals [vitae];
- 3. (retor.) (metaf.) overdrachtelijk gebruik v.e. woord.
migrātiō ōnis, f
- migro, a removal, change of abode, migration: nobis misera, L.: in eas oras, quas, etc.—Fig.: cui verbo migrationes in alienum multae, i. e. metaphorical uses.