minoro
mĭnōro, no perf., ātum, 1, v. a. [2. minor],
- to make smaller, less, or fewer, to lessen, diminish (eccl. Lat.), perit anima, ei minoratur, Tert. Anim. 43: jumenta eorum, Vulg. Psa. 106, 38: dies temporis ejus, id. ib. 88, 46: et qui minoratur viribus, id. Eccli. 41, 3.—
- II Neutr., to be lacking, be in want: et qui modicam, non minoravit, Vulg. 2 Cor. 8, 15.
- —Hence, mĭnōrātus, a, um, P. a., diminished, less (post-class.): minorato pretio vendere, Dig. 18, 7, 10 (al. numerato).
minōro, āvī, ātum, āre (minor), kleiner-, geringer machen, vermindern, ICt. u. Eccl.
mĭnōrō, āvī, ātum, āre (minor), tr., rendre plus petit, diminuer : Tert. Anim. 43.
- 1. verkleinen, verminderen;
- 2. vernederen.