adsensus
assensus2, an agreement, assent, approval, approbation
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
masculine nominative plural
masculine genitive singular
masculine nominative singular
masculine accusative plural of
assensus2
-
…omnes quas meruere pati sic stat sententia poenas. Dicta Iovis pars voce probant stimulosque frementi adiciunt, alii partes adsensibus inplent. Est tamen humani generis iactura dolori omnibus, et, quae sit terrae mortalibus orbae forma futura ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…videamur, imagines extrinsecus in animos nostros per corpus inrumpere. tu vero ista ne asciveris neve fueris commenticiis rebus adsensus ; nihil sentire est melius quam tam prava sentire. Non ergo id agitur ut aliquid adsensu meo comprobem ,…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…versari in illo iudicio et opus oratorium fieri aut perfectum iam esse profecto intelleget. cum haec disseruissem, uterque adsensus est ; et ego tamquam de integro ordiens Quando igitur, inquam, a Cotta et Sulpicio haec omnis fluxit…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…fieri potest ut quisquam tanti aestimet aequitatem et fidem ut eius conservandae causa nullum supplicium recuset, nisi is rebus adsensus sit quae falsae esse non possint. Ipsa vero sapientia si se ignorabit sapientia sit necne, quo modo primum…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…latronum manu et copia quapropter, ut invitus saepe dissensi a Q. Fufio, ita sum eius sententiae libenter adsensus ex quo iudicare debetis me non cum homine solere, sed cum causa dissidere. itaque non adsentior solum sed…
Cicero, Philippicae