arbustum
arbustus, set with trees
arbustum, a place where trees are planted, plantation, vineyard planted with trees
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
neuter nominative singular
neuter genitive plural
neuter accusative singular
neuter vocative singular
masculine genitive plural
masculine accusative singular of
arbustus
neuter vocative singular
neuter accusative singular
neuter nominative singular
neuter genitive plural of
arbustum
arbustus
No examples found for arbustus.
arbustum
-
…ad coitum, si e nilo crescere possent ; nam fierent iuvenes subito ex infantibus parvis e terraque exorta repente arbusta salirent. quorum nil fieri manifestum est, omnia quando paulatim crescunt, ut par est semine certo, crescentesque…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…tridente suo terram percussit at illa intremuit motuque vias patefecit aquarum. Exspatiata ruunt per apertos flumina campos cumque satis arbusta simul pecudesque virosque tectaque cumque suis rapiunt penetralia sacris. Siqua domus mansit potuitque resistere tanto indeiecta malo, culmen…
Ovid, Metamorphoses
-
…aquae fertur natura repente flumine abundanti, quam largis imbribus auget montibus ex altis magnus decursus aquai fragmina coniciens silvarum arbustaque tota, nec validi possunt pontes venientis aquai vim subitam tolerare ita magno turbidus imbri molibus incurrit validis cum viribus…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…capiebat e filio, colentem agrum et eum stercorantem facit. nec vero segetibus solum et pratis et vineis et arbustis res rusticae laetae sunt, sed hortis etiam et pomariis, tum pecudum pastu, apium examinibus, florum omnium…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…id diutius facere non potuisse elatumque cupiditate respexisse ; tum visam beluam vastam et immanem circumplicatam serpentibus quacumque incederet omnia arbusta, virgulta, tecta pervertere ; et eum admiratum quaesisse de deo quodnam illud esset tale monstrum, et deum…
M. Tullius Cicero, De Divinatione