concubuit
concumbo, to lie together, lie with, cohabit
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
perfect active indicative 3rd singular of concumbo
-
…sive non fuerit ; copulata enim res est et confatalis ; sic enim appellat, quia ita fatum sit et concubiturum cum uxore Laium et ex ea Oedipum procreaturum, ut, si esset dictum Luctabitur Olympiis Milo et referret aliquis…
M. Tullius Cicero, De Fato
-
…discordias, ortus interitus, querellas lamentationes, effusas in omni intemperantia libidines, adulteria vincula, cum humano genere concubitus mortalisque ex inmortali procreatos. Cum poetarum autem errore coniungere licet portenta magorum Aegyptiorumque in eodem genere dementiam, tum…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…cum omnia concedunt in amore iuvenum praeter stuprum, tenui sane muro dissaepiunt id, quod excipiunt ; conplexus enim concubitusque permittunt palliis interiectis. Hic Laelius Praeclare intellego, Scipio, te in iis Graeciae disciplinis, quas reprendis ,…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…abstulit illum Extremum noctis quae dea finit iter. Phryx etiam Anchises, volucrum cui mater Amorum Gaudet in Idaeis concubuisse iugis. Nec, puto, conlatis forma Menelaus et annis Iudice te nobis anteferendus erit. Non dabimus certe…
Ovid, Epistulae
-
…debet epos. Hactenus invidiae respondimus attrahe lora Fortius, et gyro curre, poeta, tuo. Ergo ubi concubitus et opus iuvenale petetur, Et prope promissae tempora noctis erunt, Gaudia ne dominae, pleno si corpore sumes…
Ovid, Remedia Amoris