confuge
confugio, to flee, take refuge, run for succor
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
present active imperative 2nd singular of confugio
-
…vobis illius iudici crimina exponam ; quibus cognitis nemo vestrum mirabitur illum diffidentem rebus suis ad Staienum atque ad pecuniam confugisse. Larinas quaedam fuit Dinaea, socrus Oppianici, quae filios habuit M. et N. Aurios et Cn…
Cicero, pro Cluentio
-
…est utrum tibi Siculos publice privatimque amicos an inimicos existimari velis. si inimicos, quid te futurum est quo confugies ubi nitere modo aratorum, honestissimorum hominum ac locupletissimorum et Siculorum et civium Romanorum, maximum numerum abs te abalienasti…
Cicero, in Verrem
-
…et cum quibusdam esse communia, et cum frangerem iam ipse me cogeremque illa ferre toleranter, , habebam quo confugerem, ubi conquiescerem, cuius in sermone et suavitate omnis curas doloresque deponerem. nunc autem hoc tam gravi vulnere…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…ipso, quod significat eum qui in con trariis causis quasi vare positus esse videatur. Sed huic tamen ipsi confugiendum est ad aequitatis locos, ad rerum iudicatarum auctoritatem, ad finem aliquem periculi ; com muneque sit hoc praeceptum…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…; ipse cum legionibus expeditis quinque in Menapios proficiscitur. Illi nulla coacta manu loci praesidio freti in silvas paludesque confugiunt suaque eodem conferunt. Caesar partitis copiis cum Gaio Fabio legato et Marco Crasso quaestore celeriterque effectis pontibus adit tripertito…
Julius Caesar, Gallic War