epulantesque
epulor, to feast, banquet, dine
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
present active participle masculine nominative plural
present active participle feminine nominative plural
present active participle masculine accusative plural
present active participle masculine vocative plural
present active participle feminine accusative plural
present active participle feminine vocative plural of
epulor
-
…equidem sum, credo item vos, nec in dolore nec in voluptate ; ut in voluptate sit, qui epuletur, in dolore, qui torqueatur. tu autem inter haec tantam multitudinem hominum interiectam non vides nec laetantium nec…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…praedae sed odio et crudelitate funditus everteretur. domus ardebat in Palatio non fortuito, sed oblato incendio ; consules epulabantur et in coniuratorum gratulatione versabantur, cum alter se Catilinae delicias, alter Cethegi consobrinum fuisse diceret. hanc ego…
Cicero, de Domo sua
-
…dea dicitur, ut id illis praemii daret pro pietate, quod maxumum homini dari posset a deo ; post epulatos cum matre adulescentis somno se dedisse, mane inventos esse mortuos. simili precatione Trophonius et Agamedes usi dicuntur ;…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…. negat enim tenuissimo victu, id est contemptissimis escis et potionibus, minorem voluptatem percipi quam rebus exquisitissimis ad epulandum. huic ego, si negaret quicquam interesse ad beate vivendum quali uteretur victu, concederem, laudarem etiam ;…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…me ipsum iam revertar. primum habui semper sodalis sodalitates autem me quaestore constitutae sunt sacris Idaeis Magnae Matris acceptis epulabar igitur cum sodalibus, omnino modice, sed erat quidam fervor aetatis, qua progrediente omnia fiunt in dies mitiora…
M. Tullius Cicero, De Senectute